Dlaczego stopy diabetyka wymagają szczególnej uwagi?
Długotrwale podwyższony poziom cukru uszkadza nerwy (neuropatia) i naczynia krwionośne. W efekcie osoba z cukrzycą może nie poczuć uwierającego buta, odcisku czy wrastającego paznokcia, a rany goją się wolniej i łatwiej ulegają zakażeniu. Tak rozwija się zespół stopy cukrzycowej.
Dobra wiadomość jest taka, że większości powikłań można zapobiec – regularnymi oględzinami stóp, bezpieczną pielęgnacją i szybką reakcją na pierwsze niepokojące zmiany.
Co robimy na wizycie
- oglądamy stopy i oceniamy stan skóry, paznokci i miejsc narażonych na ucisk,
- bezpiecznie skracamy i opracowujemy paznokcie, także pogrubione,
- usuwamy odciski, modzele i zrogowacenia, zanim pod nimi rozwinie się uszkodzenie skóry,
- zajmujemy się wrastającymi paznokciami i pęknięciami pięt,
- doradzamy w doborze obuwia, skarpet i codziennej pielęgnacji.
Jak często przychodzić?
Osobom z cukrzycą zalecamy wizyty co 4–6 tygodni. Regularność pozwala wychwycić zmiany na wczesnym etapie, kiedy łatwo je opanować.
Codzienna profilaktyka w domu
- oglądaj stopy codziennie, także podeszwy – możesz użyć lusterka,
- myj stopy w letniej wodzie i dokładnie osuszaj przestrzenie między palcami,
- nawilżaj skórę, ale nie wcieraj kremu między palce,
- nie chodź boso, nawet w domu,
- nie używaj tarek, żyletek ani plastrów na odciski,
- przed włożeniem butów sprawdź ręką, czy w środku nie ma kamyka lub szwu, który uwiera.
Kiedy pilnie do lekarza?
Rana, pęcherz lub owrzodzenie, które nie goi się w ciągu kilku dni, zaczerwienienie, obrzęk, ocieplenie stopy albo zmiana jej kształtu to sygnały, z którymi trzeba od razu zgłosić się do lekarza prowadzącego lub do poradni stopy cukrzycowej. Podolog prowadzi profilaktykę i pielęgnację – nie zastępuje leczenia lekarskiego.